FRÓÐLEIKUR

Bólusetningar hunda og katta

Hundum og köttum í þéttbýli hefur fjölgað mjög undanfarin ár. Ekki eru margir smitsjúkdómar í dýrum landlægir á Íslandi en þó finnast hér sjúkdómar sem geta valdið nokkrum usla sé ekki gætt að bólusetningum og almennum smitvörnum. Það er því mikilvægt fyrir eigendur hunda og katta að vera á varðbergi gagnvart smitsjúkdómum. Með því að láta bólusetja gæludýrin sín geta eigendur varið dýrin sín gegn veikindum og auk þess haldið smitálaginu í umhverfinu niðri til góða fyrir önnur dýr.

Ónæmiskerfi ungdýra
Spendýr fæðast með óþroskað ónæmiskerfi og eru illa í stakk búin á fyrstu vikum ævinnar til að verjast sýkingum. Hafi móðirin verið bólusett eða fengið smitsjúkdóm, fá afkvæmin mótefni gegn viðkomandi sjúkdómum með móðurmjólkinni. Mótefnin eru í broddinum (mjólkinni sem myndast fyrst eftir fæðingu) og því er mjög mikilvægt að hvolpar og kettlingar komist á spena svo fljótt sem auðið er. Þessi mótefni verja ungdýrin fyrst um sinn en hins vegar hindra þau myndun nýrra mótefna og þess vegna hefur bólusetning sem er framkvæmd of snemma, lítið gildi. Mótefnin frá móður brotna svo smám saman niður en það er einstaklingsbundið hvenær þau eru horfin úr blóði ungdýranna. Hjá sumum hvolpum og kettlingum eru þau horfin við 6 vikna aldur en hjá einstaka dýrum jafnvel ekki fyrr en við 18 vikna aldur. Áður en bólusetning hefst eru þess vegna sum ungdýr algjörlega óvarin gegn sjúkdómum.

Bólusetningar hunda - sjá nánar um bólusetningar hunda hér.

Bólusetningar katta
Kettir eru bólusettir gegn veirusjúkdómunum kattafári, kattaflensu og kattakvefi. Hér á landi er í notkun svokallað blandað bóluefni sem inniheldur mótefnavaka gegn öllum þessum sjúkdómum. Mælt er með að kettlingar séu bólusettir fyrst við 8-9 vikna aldur og endurbólusettir u.þ.b. 4 vikum síðar. Eftir það skal bólusetja árlega. Veiran sem veldur kattafári er náskyld veirunni sem veldur smáveirusótt í hundum og einkennin eru þau sömu, þ.e. uppköst, niðurgangur og ofþornun. Kattaflensa og kattakvef valda augnsýkingum og einkennum frá efri öndunarfærum eins og útferð úr nefi. Í kjölfarið geta bakteríur náð sér á strik og valdið alvarlegri einkennum, sérstaklega hjá kettlingum.